The decision has been made...

posted on 18 Apr 2012 23:36 by hikarimaru
 
ตอนนี้หยุดอัพบล็อกที่นี่ไปแล้วนะคะ  และคงไม่มีโอกาสกลับมาอัพที่นี่แล้ว
 
ตั้งแต่ครั้งนั้น... ที่เธอไม่อยู่  ชีวิตดูเปลี่ยนไป... #ผิด #ยังจะเล่น #แย่
ตั้งแต่ตอนนั้น... เราก็วาดผู้ชายห้าคนนั้นแทบจะไม่สำเร็จเลยค่ะ
บางครั้งก็กดดันตัวเองมาก  ยิ่งกดดันมากก็ยิ่งทำให้วาดไม่ออกเลย
น่าแปลกนะคะ  บางคนอาจจะคิดว่าอะไรมันจะเวอร์ได้ขนาดนี้
บ่อยครั้งเราวาดรูปพวกเขาออกมาแล้วรู้สึกว่าที่เราวาดมันไม่ใช่เลย
เพราะแรงบันดาลใจในการวาดพวกเขาที่สำคัญของเราขาดหายไป
 
ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เราไม่ค่อยได้วาดรูปคือ  เรื่องการเรียนของเราเองค่ะ
เราเป็นคนนึงที่ไม่ได้เรียนในสิ่งที่เป็นตัวเองจริง ๆ  ทำให้เราต้องพยายามและอดทนกับมันมาก
มีหลายครั้งที่จิตใจย่ำแย่จนเกือบจะทนไม่ไหว  แต่ก็พยายามประคับประคองตัวเองมาจนถึงวันนี้
 
ที่แย่กว่านั้นคือตัวเราเอง  ซึ่งเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบพูดความรู้สึกของตัวเองออกมา
เวลาเจอเรื่องที่ทำให้เครียดก็ไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง  ชอบเก็บเงียบ  ทำเหมือนไม่มีอะไร
จนบางครั้งมันก็กลายเป็นปัญหาใหญ่  เพราะเราคิดว่าเล่าไปก็มีแต่จะทำให้คนอื่นรู้สึกไม่ดีไปด้วย
แย่เนอะ *หัวเราะฝืด*
 
เราก็เลยตัดสินใจเขียนเอนทรี่นี่ขึ้นมา  เพื่อเล่าความรู้สึกของเราที่ไม่ค่อยได้บอกใครบ้าง
เราต้องขอโทษทุก ๆ คนจริง ๆ นะคะ  ที่หายหน้าหายตาจากบล็อกและ DA ไปเลย
ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นกับชีวิตเราค่ะ
ทั้งเรื่องแย่ ๆ ที่เข้ามาไม่ใช่น้อย  กว่าจะผ่านมาได้ก็เล่นเอาสาหัสพอดู
แต่ก็ยังมีเรื่องดี ๆ ให้คิดถึงและยิ้มกับมันอยู่บ้าง  ถึงมันจะไม่ได้มากมายอะไร
 
เรายังรักทั้งห้าคนเหมือนเดิมค่ะ  แต่ความรู้สึกทุกสิ่งเหมือนหยุดไว้ตอนนั้น  ไม่ได้เพิ่มขึ้น  หรือลดลง
เรายังแอบตามข่าวเงียบ ๆ  ไม่ได้ออกหน้าออกตาอะไร  ซีดีก็ซื้อเก็บบ้าง  ตามแต่ทรัพย์จะอำนวย
เพียงแต่ไม่ได้เกาะติดทุกฝีก้าวอย่างเมื่อก่อน  อาจเป็นเพราะเราโตขึ้น  มีภาระหน้าที่มากขึ้น
เราเลยพยายามทำแต่ละสิ่งเท่าที่เราจะทำได้ค่ะ
 
เราต้องขอโทษและขอบคุณทุก ๆ คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเราสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา
ในฐานะคนวาดรูปเล็ก ๆ คนนึง  ที่เคยใช้ชื่อ hikari-maru ในการสร้างสรรค์ผลงาน
ซึ่งฝีมือก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมาย  แต่ทุกชิ้นล้วนถูกสร้างขึ้นจากใจของเรา
ขอบคุณทุก ๆ คนจริง ๆ ค่ะ
 
ปัจจุบันเรายังไม่เลิกวาดรูปนะคะ  เพราะมันเป็นสิ่งที่เรารักมาก
เพียงแต่ไม่ได้วาดผู้ชายที่รักทั้งห้าอย่างจริงจังเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
ไม่ได้วาดรูปบ่อยเหมือนเมื่อก่อนนี้ด้วย (เวลาว่างน้อยกว่าตอนมัธยมมาก)
และตอนนี้เราก็ได้เปลี่ยนไปใช้อีกนามปากกาแล้วค่ะ  ถ้าใครจะแวะเข้าไปชมก็ยินดีนะคะ  จิ้ม
 
เอนทรี่ปิดบล็อกนี้เขียนเสร็จหลังบล็อกครบรอบ 7 ปีมาได้ 2 วัน (ครบ 7 ปีในวันที่ 17 เมษาที่ผ่านมา)
ขอโทษและขอบคุณทุกคนมาก ๆ อีกครั้งค่ะ (เอนทรี่นี้มีแต่คำขอโทษและขอบคุณทั้งนั้นเลย)
โชคดีนะคะทุกคน
ลาก่อนค่ะ *โบกมือพร้อมรอยยิ้ม*